Case study: Oorzaken van kraters in waterhoudende coatings na langdurige opslag en hoe dit te voorkomen

Gevalstudie: Kratervorming in waterhoudende coatings na langdurige opslag

Kratervorming in waterhoudende coatings verschijnt zelden op het moment van productie; deze ontwikkelt zich geleidelijk tijdens statische opslag en wordt pas na het aanbrengen van het spuitmiddel duidelijk.Het defect is het gevolg van een onevenwichtige oppervlaktespanning.Het in kaart brengen van elke oorzaak is de eerste stap naar betrouwbare preventie in de productie.

1. Verontreinigende stoffen inherent aan grondstoffen

• Besmetting met siliconen:watergedragen coatings zijn uiterst gevoelig voor siliconen stoffen; sporen hoeveelheden scheiden uit en veroorzaken kraters na het staan.,Plus siliconen afgifte residuen op emmer deksels, pakkingen en leidingen.
• Olie en was:minerale, dierlijke en plantaardige oliën die door harsen, pigmenten, vulstoffen en oplosmiddelen worden binnengebracht, drijven en accumuleren tot kraterkernen.
• Verontreinigingen in pigmenten en vulstoffen:door vocht aangetaste poeders en niet-gekwalificeerde oppervlaktebehandelingsmiddelen laten de uniformiteit van de droge film afvallen en verstoren deze.

2. Formuleringen en oppervlakte-spanningsproblemen

• Ongepaste oppervlaktespanning: additieven gaan langzaam af en stratifiëren, wat fluctuerende plaatselijke oppervlaktespanning en slechte filmdichtheid veroorzaakt.
• Overmatige of onverenigbare schuimverwijder: agglomereert zich op de grond en veroorzaakt rechtstreeks gaten en kraters.
• Neerslag en storing van bevochtigings-/dispergentiemiddelen bij lage temperatuur en lange opslag
• De verslechterde harscompatibiliteit in multiharssystemen veroorzaakt langzame fase-separatie en verschillen in interfacespanning.

3. Gevolgen van de opslagomgevingsomstandigheden

• Overmatige temperatuurschommelingen: bij hoge temperatuuropslag worden de additieven ontvliegend en wordt de hars ouder; bij ontdooiing breekt de emulsie en ontstaan na ontdooiing grote kraters.
• Opbergen na de houdbaarheidsperiode (meestal 6 ∼ 12 maanden), wat het risico op cratering verhoogt.
• Vochtigheid en waterdamp komen door slecht afgesloten emmers binnen en mengen gecondenseerd water in de bekleding.

4- secundaire verontreiniging door verpakkingen, containers en leidingen

• Vuile binnenwanden van emmers, roestvrije olie van rubberen pakkingen en ijzeren emmers en herhaalde blootstelling aan lucht/stof na het openen van alle bronnen van de zaadkrater.

5Ontwrichting van de pH-waarde en de ionische balans

• Waterhoudende coatings behouden normaal gesproken een pH van 7,5 ∼9.0; langzame zuur-basisverschuivingen destabiliseren het emulgeerde systeem, terwijl overtollige metaalionen (hard water, ijzer) de colloïdale stabiliteit verbreken en kraters en bubbels veroorzaken.

6Onvoldoende behandeling voorafgaand aan de toediening

• Direct sproeien zonder grondig roeren na opslag veroorzaakt een abnormale lokale concentratie additief en onmiddellijke kratervorming.

Snelle probleemoplossing en eenvoudige remedies

1. Prioriteit geven aan de controle van siliconenverontreiniging; vervangen door siliconenvrije schuimverwijzers en gelijkmakers en reinigen van alle contactapparatuur.
2. Hermetisch bewaren bij koele temperatuur van 5°C tot 30°C; bevriezing, blootstelling aan zonlicht en langdurige bewaring worden vermeden.
3. Controle van de inkomende grondstoffen; eliminatie van olieverontreinigingen en onzuivere poedermaterialen.
4. Na opslag worden de kleine panelen volledig met lage snelheid geroerd en vóór de massaproductie proefbespuit.
5. Stabiliseer de pH en gebruik een zuivere waterformule om de opname van hard water te verminderen.